Rollo May’in “Yaratıcı Vicdan” bölümünden yola çıkan bu yazı, ahlaki bilincin körelmesiyle insanın nasıl “yaşamın taklidine” dönüştüğünü sorguluyor. Türkiye toplumunda bireyin kendi değerlerini üretememesi, dışarıdan dayatılmış kalıplarla yaşaması “dindar bilinç” kavramıyla açıklanıyor. Kendi beynini ve vicdanını kullanmayan insanın, ahlaki sorumluluktan uzaklaşıp sadece ezberlenmiş bir hayatı tekrarladığı vurgulanıyor.

Modern “ben çağı”nda özgürlük, sorumluluktan kaçış ve verili yaşam örüntüsünü inkâr etme biçiminde yaşanıyor. Rollo May’in “yeni narsisizm” eleştirisini Türkiye bağlamından yeniden okuyarak, kendilik duygusunun ancak sınırlar, kader ve sorumluluk kabul edildiğinde gerçeklik kazandığını tartışıyorum. Metin, kendini sevme ile başkasını sevme arasındaki gerilimi ve “kötü” duyguların taşıdığı bilgiyi ayrıntılı biçimde çözümlüyor.

Rollo May’in Freedom and Destiny kitabı üzerine hazırladığım 13 bölümlük bu seride özgürlük, kader, kaygı, seçim ve terapinin anlamını bölüm bölüm inceleyeceğim. İlk yazı, kitabın yapısını tanıtıyor ve “destiny” kavramını neden “yaşamın verili örüntüsü” olarak yorumladığımı açıklıyor. Serinin amacı, May’in fikirlerini hem kişisel hem varoluşsal düzeyde derinleştirmek.

Osmanlının neden geri kaldığını anlamaya çalışınca bir çok şeyin doğru gitmemiş olduğunu görüyorsun. Osmanlının geri kalmış olması...

Avcı toplayıcılıktan vazgeçip çiftçilikle uğraşmaya başlayınca toplumsal yapıda da ister istemez değişiklikler olmaya başlıyor. Nüfus...

Modernleşme sanki "öcü"ymüş gibi bir algılama var. Modernleşme dinsizlikle neredeyse eşdeğer tutuluyor. Bunun çok basit bir düşünce tarzı...