Bu çalışma, 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterine dayanarak Eski Yapar köyünün nüfusunu, ekonomik yapısını ve toplumsal hiyerarşisini incelemektedir. Hüseyinabad kazasına bağlı olan köyün yaklaşık 380–400 kişilik nüfusa sahip olduğu, ekonomisinin %60’tan fazlasının hububata dayandığı ve Türkmen kökenli, yarı-aşiret yapısının izlerini taşıdığı görülmektedir. Malikâne sahipleri, dini unvanlı aileler ve genç erkek nüfus oranı köyün sosyal yapısını anlamada önemli ipuçları sunmak

Bu yazı, Rollo May’in Psychology and the Human Dilemma adlı eserinde kullandığı Kirke metaforunu Türkiye’nin son yirmi yıllık siyasal ve toplumsal dönüşümüyle ilişkilendirir. Makineleşme, itaat, umutsuzluk ve mitsizlik üzerinden insanın özne–nesne gerilimini ele alır. Türkiye’de hukuksuzluğun normalleşmesi ve gençlerin kaçışı, insan kalma mücadelesinin güncel bir örneği olarak okunur. Çıkış yolu, yitmiş ya da sahte mitlerin yerine yeni, kapsayıcı ve insani bir mit kurabilmekt

Rollo May’in “Yaratıcı Vicdan” bölümünden yola çıkan bu yazı, ahlaki bilincin körelmesiyle insanın nasıl “yaşamın taklidine” dönüştüğünü sorguluyor. Türkiye toplumunda bireyin kendi değerlerini üretememesi, dışarıdan dayatılmış kalıplarla yaşaması “dindar bilinç” kavramıyla açıklanıyor. Kendi beynini ve vicdanını kullanmayan insanın, ahlaki sorumluluktan uzaklaşıp sadece ezberlenmiş bir hayatı tekrarladığı vurgulanıyor.

Bu yazı, insanın evrimsel geçmişiyle modern kültür arasındaki uyumsuzluğu ele alıyor. Bireysel sorunların toplumsal düzeydeki yansımalarını tartışıyor; ölüm korkusu, yalnızlık, özgürlük, anlam arayışı gibi varoluşsal temaların toplumu da etkilediğini savunuyor. Toplumların da bireyler gibi "terapiye" ihtiyaç duyabileceğini, ortak bir amaç ve anlam etrafında birleşmeden sağlıklı bir yapı kurulamayacağını vurguluyor.

Bu yazıda, bir babanın izlediği Adolescence filmi sonrasında kendi oğluyla olan ilişkisini sorgulaması ve ebeveynlikte yaşadığı derin iç çatışmalar ele alınıyor. Sevgi, sorumluluk, öfke, çaresizlik ve toplumsal baskılar arasında sıkışan bir babanın iç dünyasına dokunaklı bir yolculuk sunan bu metin, hem bir öz eleştiri hem de bir sevgi manifestosu niteliğinde.

4 yıl aradan sonra "anlam" konusuna geri dönüyorum. Aradan geçen yılların bana ne kattığına direk şahitlik ediyorum. Bu dört yılda okuduklarımı, öğrendiklerimi net bir şekilde görebiliyorum. Hem kendimi tarttığım hem de toplumsal açıdan önemli bir konuyu ele alan bir yazı. Anlam üretmek nedir? Kimler nasıl anlam üretir? Anlam üretiminin arkasında neler var? Toplumların içinde bulunduğu durumu anlam üretimi açısından ele alan bir yazı.

Türkiye'de kamusal alanın zayıflığı, dindar bilincin egemenliğiyle karşılıklı olarak birbirini besleyen bir ilişki içindedir. Eleştirel, özerk yurttaş kültürü gelişmediği için dini cemaat yapıları güçlenmiş, kamusal alan daralmıştır. Dindar bireyler için AKP, sadece bir parti değil, ontolojik bir meşruiyet kaynağıdır. Siyasi sadakat, itaat kültürü, kutsal algısı ve mağduriyet duygusuyla birleşir; tercih değil, kimliksel bir varoluş biçimi haline gelir.

Bu metin, “gerçeklik” kavramını iki düzeyde ele alıyor: Bilimsel (dışsal) gerçeklik, gözlem ve deneyle ortaya konan nesnel dünyayı ifade ederken; zihinsel (algısal) gerçeklik, bireyin deneyim ve yorumlarına dayanan içsel dünyayı yansıtır. Bu ikiliği kavramsal olarak netleştirmek amacıyla “bilimçek” ve “zihinçek” terimlerini öneriyor.um Böylece kavram karmaşasının önüne geçmeyi amaçlıyorum.

Bu metin, Dahlberg’in dört dijital demokrasi pozisyonunun Türkiye gerçekliğini yansıtmada yetersiz kaldığını savunuyor. Türkiye’deki dijital yurttaşları beş alternatif gruba ayırır: İronik-Tepkici, Devlet Manipülasyoncu, Kültürel-Kabilevi, İnanca Dayalı Kaderci ve Dijital Gezginler. Bu gruplar da ülkenin her yerinde olduğu gibi kutuplaşmış durumdalar.

Chapais, insan toplumunun evriminde dışevliliğin (exogamy) ve istikrarlı üreme bağlarının önemini açıklar. Çift bağlanmadan farklı olarak, istikrarlı üreme bağları hem monogami hem de polijini ve poliandri gibi sistemleri kapsar. İnsanlarda babalık, mevcut anne soyuna dayalı akrabalık tanımanın genişlemesiyle ortaya çıkmıştır.

İnsan toplumlarının kökeni, primat atalarımızdaki sosyal yapılara dayanır. Çift bağları ve baba soyuna dayalı akrabalık sistemleri, insan evriminde kritik rol oynamıştır. Bernard Chapais, primat davranışları ve evrimsel süreçleri inceleyerek, exogami, ensestten kaçınma ve evlilik ittifakları gibi kavramların insan toplumlarının oluşumunda temel olduğunu savunur.

Bernard Chapais’in Primeval Kinship (İlkel Akrabalık) eseri, insan toplumunun evrimsel kökenlerini çift bağlanma, karşılıklı dışevlilik (reciprocal exogamy), soy bağı gibi kavramlar üzerinden ele alırken, primatoloji, evrimsel antropoloji ve yapısalcılık aracılığıyla Lévi-Strauss, Robin Fox gibi isimlerin katkılarıyla insan akrabalık sistemlerinin derin yapısını ve kültürel normların biyolojik temellerini inceler.

Babalığın keşfi, cinselliğin anlamını değiştirdi, ataerkilliği doğurdu. Kadın özgürlüğü yeniden şekillenirken toplum dönüşüyor.

Hasta Toplumlar Sözlük Devamı

Hasta Toplumlar kitabı sözlüğü devamı.

Edgerton, Hasta Toplumlar kitabı sözlüğü.

Kültürel uyum, toplumların hayatta kalması için kritik bir faktördür; maladaptasyon ise toplumsal sorunlara yol açan uyumsuzlukları ifade ed

İnsan davranışındaki irrasyonalite, evrimsel psikoloji ve sosyal değişimle şekillenir; güç ilişkileri toplumsal normları etkiler.

Toplumlar, adaptasyon süreçlerinde başarısız olduğunda maladaptasyon ortaya çıkar; bu, kültürel ve sosyal yapıların işlevselliğini zayıflatı

Kültürel intihar, toplumların adaptasyon başarısızlıkları ve sosyal çözülme sonucu kendi varlıklarını sürdüremeyip yok oluşa sürüklenmesidir