Rollo May’in Özgürlük ve Verili Yaşam Örüntüsü kitabında “Yaşamın Yenilenmesi” bölümünü ele alıyorum. Özgürlüğün ancak “dirim yetisi (spirit)” ışığında olgunlaştığını; dirim yetisinin de özgürlükle mümkün olduğunu tartışıyorum. Gerçek mistikler, şefkat-kötülük ilişkisi ve affetme-merhamet temaları üzerinden özgürlüğün bedeli, sorumluluk ve içgörü boyutlarını değerlendiriyor; tarikatlar örneğiyle özgürlükten kaçışı, kişisel deneyimle hata korkusunu irdeliyorum.

Rollo May’in verili yaşam örüntüsü ve sorumluluk ilişkisini sorguluyorum. Yaşamın belirlenmiş, değiştirilemez koşullarından söz ederken sorumluluğun nasıl mümkün olduğunu tartışıyorum. Çözüm, kişinin kendi yaşam ağını fark ederek geçmişi nesnel biçimde anlamlandırması ve bundan sonrası için bilinçli seçimler yapabilmesidir. Sekiz katmanlı verili yaşam örüntüsünü kullanarak değişmeyen ve değişebilen alanları ayırıyorum.

Rollo May’in “destiny” kavramını, dinsel “kader”den ayırarak “verili yaşam örüntüsü” olarak ele alıyorum: doğum, ölüm, genetik, kültür ve tarihsel olaylar gibi değiştiremeyeceğimiz koşulların bütünü. May’in güçlü analizini, kavramı tutarsız kullanması nedeniyle eleştiriyorum ve çözümü şu çerçevede öneriyorum: Değiştirilemeyenle değiştirilebilir olanı ayırt etmek, otomatik pilottan çıkıp bilinçli seçimlere yönelmek.

Bu yazıda Rollo May’in Freedom and Destiny kitabındaki “Özgürlüğün Paradoksları” bölümünü ele alıyor; özgürlük ile yaşamın verili örüntüsü arasındaki gerilimi, kaygı, ölüm ve suçluluk gibi varoluşsal paradoksları, Büyük Engizitör’ün özgürlük–güvenlik çatışmasını ve isyan kapasitesini kendi kişisel deneyimlerim eşliğinde tartışıyorum.

Son iki ayda hızlı değişim isteğiyle yola çıktım ama hayatın gerçekçi olmayan beklentilerimi yüzüme çarptığını gördüm. Asıl mesele dünyanın değil, benim değişmem gerektiği. İç sesim bana ihtiyaçlarımı hatırlatıyor ama onu bastırdıkça kendimle bağım kopuyor. Çocukluktan gelen deneyimler duygularımı yönetmeyi zorlaştırıyor. Değişim, bu sesi düşman görmeden, duygularımı fark edip onlarla temas kurmakla mümkün.

Bu yazı, insanın evrimsel geçmişiyle modern kültür arasındaki uyumsuzluğu ele alıyor. Bireysel sorunların toplumsal düzeydeki yansımalarını tartışıyor; ölüm korkusu, yalnızlık, özgürlük, anlam arayışı gibi varoluşsal temaların toplumu da etkilediğini savunuyor. Toplumların da bireyler gibi "terapiye" ihtiyaç duyabileceğini, ortak bir amaç ve anlam etrafında birleşmeden sağlıklı bir yapı kurulamayacağını vurguluyor.